و گاهى نيز محل ابتلاء است . دو برادر در يك منزل زندگى مىكنند ، محرم بودن همسر هر كدام بر ديگرى يكى از مشكلات زندگى مشترك آنهاست ، براى حل اين مشكل ايشان مىفرمايند هر كدام دختر شيرخواره‌اى را صيغه كنند و به همسر ديگرى بدهد تا او را شير دهد ، در نتيجه همسر برادر امّ الزوجهء او مىشود ( مادر رضاعى زوجه‌اش ) و هر كدام به زن برادر محرم مىشوند . ولى نكاح صغيره‌ها باطل مىشوند زيرا با اين رضاع صغيره‌ها بنت الاخ مىشوند و نكاح بنت الاخ باطل است . بررسى كلام مرحوم سيد اصفهانى رحمه الله و تطبيق بحث مشتق بر اين مسأله : مسأله 3 صورت دارد و محرميت زن برادر در دو صورت آن مبتنى بر مسأله مشتق است : در صورت اول : زن برادر از شير شوهر فعلى به زوجه صغيرهء برادر شوهرش شير مىدهد در اين صورت با تحقق رضاع زوجهء صغيره بنت صاحب اللبن مىشود و چون صاحب اللبن برادر اين مرد است ازدواج صغيره باطل شده و حرام ابدى مىشود ، چون بنت الاخ مىشود . لكن محرميت زن برادر مبتنى بر مسأله مشتق است ، پس اگر مشتق را در خصوص من تلبس بالمبدإ حقيقت بدانيم ، زن برادر محرم نمىشود چون تا زمانى كه رضاع محقق نشده است ، هر چند صغيره زوجه او هست و هنوز برادر زاده نشده تا نكاحش باطل شود لكن در اين مقطع زوجهء برادر هنوز مادر شيرخواره نشده تا به مناط امّ الزوجه بودن بر برادر شوهرش محرم شود . و پس از آن كه رضاع محقق شد و مرضعه عنوان مادر رضاعى شيرخواره را پيدا كرد ، در اين مقطع شيرخواره همسر اين مرد نيست تا مادر رضاعيش به عنوان امّ الزوجه بودن به برادر شوهر محرم شود ، به بيانى ديگر ، زمانى كه رضاع محقق مىشود ، مرضعه مادر رضاعى مىشود و شيرخواره دختر رضاعى او و براى برادر شوهرش ،